Ég er mikið að vesenast með orðflokkagreiningu og því um líkt þessa dagana út af verkefninu sem ég er að vinna í. Er m.a. búinn að vinna með heildartöflu yfir allt sem yfir höfuð er greint, bæði orðflokka og ýmsar málfræðiformdeildir, og það er ferlega kynlegt kvikindi. Að hluta til er vandamálið að þessi hefðbundna greining er alls ekki alltaf heppileg þegar maður er að vinna með setningahríslur eins og við erum að gera í verkefninu ágæta. En það er þó ekki það sem ég ætlaði að kommenta á hér. Það rifjaðist nefnilega upp fyrir mér rétt í þessu að einhvers staðar hefur einhverjum dottið í hug að nota orðið "frumtölur" sem hugtak yfir óraðtölur. Þetta er einhver hörmulegasta nafngift sem hægt er að hugsa sér því að orðið í daglegu tali nokkurn veginn alltaf notað yfir "prímtölur" -- og það er náttúrlega það sem manni dettur fyrst í hug þegar maður heyrir það. Ekki plús í kladdann til þess sem fann upp á þessum frumtalnamiða. Þetta er bara til þess fallið að valda ruglingi.
Og þó ... það væri náttúrlega ferlega fyndið ef prímtölur væru sérstakur orðflokkur. Ég get alveg séð fyrir mér æfingu í orðflokkagreiningu þar sem fórnarlamb æfingarinnar á að merkja "töluorð" þar sem einhver tala birtist, nema hvað orðflokkurinn er "frumtala" þegar talan er 2, 3, 5, 7, 11, 13, 17, 19, 23, 29, 31, 37, 41, 43, 47, 53, 59, 61, 67, 71, 73, 79, 83, 89, 97, o.s.frv. Það myndi vissulega hressa upp á líf brjóstumkennanlegra ungmenna sem djöflast við að "fullgreina" setningar á íslenskum skólabekkjum. Eða ætli þau myndi ekki ringla svolítið? Það held ég. Maður ætti eiginlega að senda menntamálaráðuneytinu tillögu um að námskrá verði endurbætt að þessu leyti við næstu endurskoðun. Svo mætti gera rannsóknir á þessum nýja orðflokki við íslensku og menningardeild HÍ, athuga sögulega þróun hans og stúdera að hvaða leyti frumtölur hegða sér öðruvísi en aðrar tölur í setningum.
